Dziś bliżej przyjrzyjmy się charakterowi histerycznemu (3-5 rok życia) dotyczącemu dziewczynek, kobiet… Dlaczego oddzielnie pokażemy ten rys dla każdej z płci? Jest to styl, który warunkuje jak postrzegamy swoją płciowość – kobiecość, męskość.
Sedno komunikatu dziecka: jestem dziewczynką. Jak na nie odpowiadamy? Za prawidłowe ukształtowanie dziewczynki odpowiada ojciec i matka. Nieprawdą jest, że tylko matka ma wpływ na kobiecość córki. Mój nauczyciel psychoterapii mówił „Matka ma symbolicznie uszyć sukienkę dla córki, a rolą ojca jest tę sukienkę pochwalić.” Jak to jest, że są kobiety, które są eteryczne, delikatne i subtelne aż do przesady, księżniczki uwielbiane przez wszystkich mężczyzn, a inne są ostre, nie potrzebują pomocy mężczyzn w męskich zajęciach, radzą sobie ze wszystkim w życiu samodzielnie.
Pierwszy typ to miękka histeria „barbie” druga to męsko-agresywny typ kobiety. Kobieta z dominującym rysem histerii miękkiej jako dziewczynka była „dziewczynką tatusia” i rywalizowała z matką o względy ojca. Nie ma nic złego w postawie małej dziewczynki „ jak urosnę będę żoną taty” ale musi się to spotkać z reakcją mądrego dorosłego. „Nie kochanie, nie będziesz ja już mam żonę i bardzo ją kocham – to twoja mama. Ktoś inny będzie dla Ciebie dobrym mężem. Ja jestem nieodpowiedni”. W ten sposób ojciec odrzuca siebie jako partnera a nie neguje kobiecości córki. „ Nie kochanie nie będziesz, ja jestem żoną taty, ktoś inny będzie Twoim mężem i na pewno będziesz szczęśliwa”. Jakiekolwiek odruchy puszącego się taty w stylu „tak a mamę odeślemy” „nie zaakceptuję żadnego chłopaka” „jesteś moją dziewczynką” lub obrażonej matki zostawiają ślad w kobiecości dziewczynki. Wzmacniają jej niezdrową rywalizację i wchodzenie w dorosłości w trójkąty lub związki z dominującymi uzależniającymi mężczyznami. Matki takich dziewczynek często same mają rys miękki (niekoniecznie dominujący) i gustują w przebieraniu córki w rolę księżniczki. Dziewczynki z dominującym rysem miękkim mają odczucie zależności całego życia od urody, słodkich słów i ubrań. Mają wysoki szczebioczący lub uwodzący tembr głosu. Jeśli ojciec ekscytuje się kontaktem z córką księżniczką, a następnie wycofuje się z lęku – nie umiejąc reagować na jej kształtującą się kobiecość w dziewczynce pozostaje porzucenie. Takie kobiety szukają w życiu ojca-opiekuna. Mają często szybkie zmiany nastrojów związane szczelnie z poczuciem akceptacji i zauważania przez mężczyzn jej kobiecości. Łapią się na tanie komplementy, uważają, że powinny być nieco infantylne, nawet, jeśli są bardzo inteligentne i mają odpowiedzialne zawody. Ojciec powinien potwierdzać kobiecość córki w sposób spokojny jak ojciec chwalić dziewczęce cechy córki w oparciu dobre, mądre uwagi i komplementy, nie mające w sobie uwodzenia tworzącego rys miękki. Kobiety takie często mają nieodłączne atrybuty miękkiej histerii w ubiorze i stylu (zawsze szpilki, długie włosy makijaż, manicure, sukienki, biżuteria delikatna, nawet stroje sportowe, dres czy i buty narciarskie są w kolorach słodkich pasteli w różnym natężeniu intensywności)
Twardy rys męsko- agresywny to dziewczynki akceptowane przez ojców wtedy gdy są zainteresowane męskimi zajęciami – pomagają im przy męskich zajęciach lub starają się trzymać z chłopakami. Dziewczynka czująca uwagę ojca kiedy łazi po drzewach, gra w piłkę nożną, ogląda mecze, bawi się samochodami, zaczyna podejmować rolę syna (najczęściej to syna chciał mieć ojciec) kiedy tylko może, ponieważ tylko wówczas pozostaje w ciepłym kontakcie z ojcem. Matka nie podejmuje przekazania córce wzorców kobiecości z różnych powodów ( nie czuje więzi, cieszy się, że córka w każdych warunkach sobie poradzi) Ojciec i Matka nie zdają sobie sprawy najczęściej, że w ten sposób zaprzeczają kobiecości u swojej córki. Czasem zdarza się, że krótko obcięte włosy dziewczynki współgrają z nadaniem jej niby żartem męskiego imienia. Kobiecość córki budzi w ojcu lęk a zaprzeczenie nie jej przekazywane jest w sposób agresywny. Matka nie staje w obronie córki, nie jest dla niej wzorcem. U dziewczynki rodzi się złość w wieku dorastania na ojca i żal do matki. Kobiety z dominującym rysem męsko – agresywnym zwykle mają niski głos, zwykle męski krok, ubierają się najczęściej w spodnie – jeśli obcas to raczej platforma lub koturny, nie lubią cukierkowych kolorów. Często mają krótkie włosy i ostrą biżuterię. Walczą z mężczyznami dyskredytując ich czasem wprost „Nawet gwoździa nie umiesz prosto wbić”, a czasem żartem „Facet trzeba sobie wychować”. Mają kłopot z wejściem w związek, szukają odpowiedzialnego mężczyzny znajdują miękkiego i poddańczego. Silny mężczyzna nie pozwoli na ciągłą dyskredytację, miękkiego nie są w stanie zaakceptować. Najczęściej przyjaźnią się z mężczyznami wchodząc w rolę kumpla. Mają problem z poproszeniem o pomoc. Same taszczą torby, wymieniają żarówki i koła w samochodzie, malują ściany. Ze skrępowaniem pozwalają mężczyźnie czasem otworzyć sobie drzwi lub pomóc założyć płaszcz.
Drodzy Rodzice, opisałam rysy jako dominujące i bardzo ogólnie, ale jeśli chcecie, żeby wasze córki były szczęśliwe bądźcie towarzyszącymi nauczycielami, a nie sędziami w rozwoju ich cech kobiecych. Mamy – jeśli czujecie, że same macie jeden ze stylów charakteru towarzysząc córce spróbujcie zająć się sobą również. Jeśli potrzebujecie porady zapraszam.
